Islam Darshan

इष्ट मंगलमय वचन; कल्म-ए-तैय्यबा

Published : Thursday, Feb 04, 2016

ज्यांवर इस्लामचा पाया आधारलेला आहे. त्या पाचही श्रद्धांचे विवरण या एका वचनातच सामावलेले आहे ते वचन म्हणजे,
‘‘ला इलाहा इल्लल्लाह मुहम्मदुर्रसूलुल्लाह’’
(अल्लाहखेरीज कोणीही आज्ञापालनास व उपासनेस पात्र नाही. मुहम्मद (स.) हे अल्लाहचे प्रेषित आहेत.)
मुखातून जेव्हा तुम्ही ‘लाइलाहा इल्लल्लाह’ उच्चारता तेव्हा एकूण सर्व खोट्या उपास्यांचा व नियंत्यांचा त्याग करून केवळ एकाच अल्लाहचे दास्यत्व पत्करल्याचा तुम्ही कबुलीजबाब देत असता. तसेच तुम्ही ‘मुहम्मदुर्रसूलुल्लाह’ म्हणता तेव्हा आदरणीय मुहम्मद (स.) हे अल्लाहचे प्रेषित आहेत, या गोष्टीच्या सत्यतेबद्दल तुम्ही कबुली देत असता. प्रेषित्वाची कबुली दिल्यानंतर ही गोष्ट तुम्हांवर आपोआपच अनिवार्य ठरते की, तुम्ही ईशत्वासंबंधी ईशसत्ता व ईश्वराच्या गुणवत्तेसंबंधी, त्याच्या ‘फरिश्त्या’ (दूता) संबंधी, ईश्वरी ग्रंथासंबंधी, ईश्वराच्या सर्व प्रेषितांसंबंधी, तसेच ‘आखिरत’ (पारलौकिक जीवन) संबंधी, जी शिकवण मुहम्मद (स.) यांनी दिलेली आहे, त्यावर अंतःकरणापासून व निष्ठापूर्वक श्रद्धा (ईमान) बाळगावी. अल्लाहच्या आज्ञांचे पालन करण्याची व उपासनेची जी पद्धत त्यांनी दाखवून दिली त्यानुसार आचरण करावे, हे तुम्हावर अनिवार्य ठरते.(१)
१) सूरह अल बकरा, आयत २८५, सूरह अन निसा आयत १३६ आधारित आहेत. यात शंका नाही की ‘हदीस’ मध्ये ‘तकदीर’ला सुद्धा श्रद्धेत (ईसान) सामील केले आहे आणि अशा प्रकारे मौलिक श्रद्धा पाचऐवजी सहा होतात. खरे तर ‘तकदीर’वर ईमान धारण करणे अल्लाहवर ईमानधारण करण्याचाच भाग आहे आणि कुरआनमध्ये याचा उल्लेख याचसाठी आला आहे. म्हणून या धारणेला मी एकेश्वरत्वाच्या व्याख्येतच समाविष्ट केले आहे. याच प्रकारे हदीसमध्ये जन्नत, जहन्नुम, सिरात व मिजानला वेगवेगळ्या धारणा म्हणून उल्लेखले आहे. खरे तर हे सर्व ‘आखिरत’वर ईमान धारण करण्याचाच भाग आहे.

संबंधित लेख

  • इस्लाम व दहशतवाद

    आपला स्वार्थी हेतू साध्य करण्यासाठी दहशतवादाचा वापर करण्याची पद्धत जुनी आहे. कधी कधी व्यक्तीकडून ते काम झालेले आहे, कधी लोकांच्या समूहाकडून ते झाले आहे, तर कधी कधी सत्ताधीशांकडून व सरकारांकडूनही ते झाले आहे. आधुनिक युगाचा इतिहास हे स्पष्टपणे दर्शवितो की दहशतवादाचा आरंभ युरोपातून झालेला आहे आणि तेथेच त्याला राजकारणाचे साधनही बनविण्यात आले आहे.
  • आधुनिक मानसशास्त्र व गुन्हे

    फ्राइड’ चा असा दावा होता, की गुन्हेगार वास्तविकपणे इच्छा वासनांच्या गुंतागुंतीचा व उद्रेकाचा बळी असतो. जेव्हा समाज धर्म, नीती व रुढी उपजत मानव प्रकृतीला दडपून ठेवण्याचा प्रयत्न करतात तेव्हा अशी गुंतागुंत व पेच निर्मांण होते. मानसशास्त्राशी संबंधित असलेल्या नंतरच्या सर्व मानसशास्त्रज्ञांनी फ्राइडच्या म्हणण्याचेच पालन केले, तरी त्यामधील अनेकजण त्याच्या या मतांशी सहमत नव्हते की कामवासना ही जीवनातील केंद्रबिदू आहे. या मानसशास्त्रज्ञांनी गुन्हेगार हा, तो ज्या परिस्थितींना आपल्या वैयक्तिक व सामाजिक जीवनात तोंड देत असतो त्या परिस्थितींचा केवळ एक बळी असल्याचे ठरविले. हे सर्व लोक मानसशास्त्रीय दैववाद मानणारे होते.
Copyright © 2015 Islamdarshan. All Rights Reserved. [Best viewed in IE 10+, Firefox 20+, Chrome , Safari5+, Opera12+ ]