Islam Darshan

इस्लामचे ध्येय अल्लाहची प्रसन्नता प्राप्त करून शाश्वत पारलौकिक जीवन साफल्य आहे.

Published : Thursday, Feb 04, 2016

इस्लामचे ध्येय फक्त आपल्या अनुयायीं आणि समस्त मानवजातीच्या लौकिक कल्याणापुरताच मर्यादित नाही तर अल्लाहची प्रसन्नता प्राप्त करून शाश्वत पारलौकिक जीवन साफल्य आहे. पारलौकिक जीवनातील शाश्वत शिक्षेपासून बचाव करण्यासाठी मुक्ती मार्ग म्हणजे इस्लाम आहे. आम्हा सर्वांना कधी न कधी मरावयाचे आहे आणि मेल्यानंतर त्या अल्लाहसमोर हजर व्हायचे आहे ज्याने आम्हाला जगात पाठविले आहे. सर्व मानव अशा प्रकारे मृत्यु पावणार आहेत आणि एके दिवशी ही सृष्टी नष्ट होणार आहे. नंतर पुन्हा अल्लाह नष्ट झालेल्या सृष्टीचे पुर्ननिर्माण करेल. ही पुनः निर्मित सृष्टी शाश्वत स्वरूपाची असेल. अल्लाह समस्त मानव जातीला पुन्हा निर्माण करील आणि त्यांचे हे जीवन शाश्वत असेल. अल्लाहचे न्यायालय तेव्हा स्थापित होईल. दुष्ट व दुराचारी लोकांना त्यांच्या अत्याचाराची आणि दुराचाराची योग्य शिक्षा मिळेल जी जगात मिळणे अशक्य आहे. सदाचारी आणि आज्ञाधारक लोकांना त्याच्या आज्ञाधारकेचा आणि सदाचाराचा योग्य मोबदला मिळेल. जगात हा योग्य मोबदला मिळत नाही आणि मिळणे अशक्य आहे. सर्व मानवांना अल्लाहच्या न्यायालयात हजर केले जाईल. अल्लाहच्या हिशेबापासुन कोणीही वाचू शकणार नाही. मनुष्याच्या जीवनाचे सर्व रेकार्ड अल्लाह समोर हजर केले जाईल. मनुष्य आपल्या कानाने आपले संवाद ऐकेल. स्वतःच्या डोळ्याने आपल्या कर्मांना पाहिल. मनुष्याचे संपूर्ण जीवन अल्लाहसमोर आणि त्या सर्वासमोर असेल ज्यास तो नकार देवू शकणार नाही. ज्या जमिनीवर मनुष्य जीवनभर धावपळ करीत होता ती जमिन त्याच्या समोर अल्लाहच्या न्यायालयात सर्वकाही उगळेल. मनुष्याच्या शरिरातील सर्व अवयव मनुष्याच्या एक एक कृत्याबद्दल साक्ष देतील. न्यायालयात न्यायाधिशाच्या सिहासनावर खुद्द अल्लाह स्थानापन्न असेल. अल्लाहच्या नजरेतून मनुष्याचे शुल्लक कृत्य सुध्दा त्यावेळी सुटणार नाही. तिथे खोटी साक्ष चालणार नाही. त्या ठिकाणी सर्वांना आपली काळजी असेल. सगे सोयरे, मित्र पती, पत्नी, मुलं कोणीही कामी येणार नाही. तिथे फक्त अल्लाह आणि मनुष्य असेल. अल्लाह समोर मनुष्याला एक एक कृत्याचा हिशेब द्यावाच लागेल.

अल्लाहच्या न्यायालयात जर सिध्द झाले की मनुष्य जगात फक्त आणि फक्त अल्लाहचा आज्ञाधारक होता आणि जीवनात अल्लाहची आज्ञाधारकता स्वीकारली. तो सदाचाराला स्वीकारून दुराचारापासुन दूर राहिला. मानवी हक्कांना अदा करणारा आणि मनुष्याशी न्यायनिष्ठेने आणि आदराने वागणारा, अत्याचाराला, उपद्रवाला कुकर्मांना नष्ट करणारा तसेच जगात न्यायाला व सत्याला तो प्रस्थापित करणारा होता. जगात हे सर्व तो मनुष्य अल्लाहची प्रसन्नता प्राप्त करण्यासाठी आणि पारलौकिक जीवनात मुक्ती प्राप्त करण्यासाठीच करत होता. अशा माणसासाठी अल्लाहच्या न्यायालयात त्याला स्वर्ग प्राप्तीचा निर्णय दिला जाईल. तो त्या शाश्वत जीवनात शाश्वत मोबदला प्राप्त करत राहिल. स्वर्गात त्याला सर्व काही मिळेल जो ते इच्छिल आणि मनात आणील. याशिवाय त्याला तो उत्कृष्ठ मोबदला सुध्दा दिला जाईल ज्याला कोणत्याही कानाने ऐकले नसेल की डोळ्याने पाहिले नसेल तसेच कोणत्याही मनात त्या विषयीचा विचार आला नसेल. अल्लाह अशा माणसाशी कायमचाच प्रसन्न होईल. अल्लाह त्या माणसाशी संवाद करील आणि त्याला आपले दर्शन देईल. हे आहे शाश्वत स्वर्गाचे जीवन!

ह्या विरुध्द अल्लाहच्या न्यायालयात हे सिध्द झाले की मनुष्य अल्लाहचा द्रोही होता, कृतघ्न होता. त्याने जगात अल्लाह व्यतिरिक्त इतर अनेकांची पुजाअर्चा व भक्ती केली आणि आज्ञाधारकता पत्करली. मनुष्याने अल्लाहने दाखवून दिलेल्या जीवनाच्या सरळमार्गावरच न चालता तसेच अल्लाहची आज्ञाधारकता न स्वीकारता आपल्या इच्छा आकांक्षेच्या आहारी गेला. त्याने आपल्या सारख्या माणसांची गुलामी पत्करली व त्यांचेच आदेश पाळत राहिला. सदाचारा ऐवजी दुराचाराचा अवलंब केला. अल्लाहच्या आदेशांची अवहेलना व अवज्ञा केली. त्याने इतरांवर अत्याचार केला आणि जगात उपद्रव व दुराचाराला फैलावत राहिला. अशा उपद्रवी अत्याचारी व अन्यायी माणसासाठी अल्लाहच्या न्यायालयाचा निकाल त्या मनुष्याच्या विरोधी जाईल. त्या माणसाला शाश्वत नरक यातना भोगण्याची शिक्षा दिली जाईल. त्याला नरकाग्नित फेकले जाईल. तिथे अतिभयानक यातना त्याला दिली जाईल. नरकाग्नी जगातील अग्नी पेक्षा सत्तर पटीने जास्त भयानक असेल. परंतु मनुष्य अग्नीत भस्म होऊन मरणार नाही. त्वचा जळेल परंतु लगेच दुसरीत्वचा येईल. मांस जळेल दुसरे येईल, हाड भस्म होईल त्या जागी लगेच दुसरे येईल. मनुष्य अशा प्रकारे जळतच राहिल, जळतच राहिल. तहाणे ने व्याकुळ झाल्यावर त्याला उकळते पाणी प्यायला दिले जाईल. त्यामुळे त्याचे ओठ, गळा आणि आतडे जळतील. खाण्यासाठी अतिविषारी आणि काटेरी खाद्य दिले जाईल ज्याची कल्पना मनुष्य करूच शकत नाही. अशा प्रकारच्या दुसर्या अनेक यातना त्याला दिल्या जातील. हे शाश्वत चालतच राहील. अल्लाहशी जगात विद्रोह केल्याने आणि जगात उपद्रव, दुराचार, अत्याचार आणि अन्याय माजविल्यामुळे त्या माणसाला ही नरकाग्निची शाश्वत शिक्षा मिळेल.

वास्तविकता ही आहे की जगाच्या सफलतेबरोबर किबहुना ह्यापेक्षा अति महत्वाचे म्हणजे पारलौकिक जीवन साफल्य प्राप्तीसाठी आणि नरकाग्नीपासून वाचण्यासाठी जगात सतत प्रयत्नशील राहिले पाहिजे आणि ह्यासाठी एकमेव मार्ग, अद्वितीय मार्ग अल्लाहचा दीन(जीवनपध्दती) इस्लामला आपल्या जीवन व्यवहारात पूर्णपणे आचरणात आणणे आहे. अल्लाहशी प्रार्थना आहे की ह्या महान कार्यासाठी अल्लाहने आम्हाला उभे करावे. आम्हा सर्वांना सरळ मार्गावर चालण्याची प्रेरणा द्यावी. (आमीन)

संबंधित लेख

  • माननीय झैद बिन साबित(र.) अन्सारी

    प्रेषित मुहम्मद(स.) यांनी मक्का शहर त्याग करून मदीना शहरात वास्तव्य केले आणि संपूर्ण मदीना शहर प्रेषितत्वाच्या सुगंधाने ढवळून निघाले. सर्वत्र मदीना शहरात आनंदाचे वातावरण होते. एके दिवशी काही सोबत्यांनी बारा वर्षे वयाचा एक गोंडस आणि निरागस मुलगा प्रेषितदरबारी हजर केला आणि आदरणीय प्रेषितांना म्हणाले,
  • इस्लामच्या पुनरुज्जीवनाच्या आंदोलनाची शक्यता

    इस्लामचे पुनरुज्जीवन होणे आता संभवनीय नाही व तसा प्रयत्न करणेही व्यर्थ आहे, असे काही लोक या गोष्टी ऐकून करणे संभवनीय आहे. पण या लोकांना कळायला पाहिजे की ज्याप्रमाणे गतकाळात इस्लामी जीवनपद्धतीच्या व्यावहारिक स्थापनेनंतर असे सिद्ध झाले आहे की त्याच्या मार्गदर्शनात, मानवजात आपल्या पाशवी गुणधर्माचे दमन करु शकते. त्याचप्रमाणे आजसुद्धा या ऐतिहासिक सत्याचा पुनरुच्चार होणे संभवनीय आहे, कारण मानवी स्वभावधर्मात मूलगामी काही फरक झालेला नाही. ज्याप्रमाणे पूर्वी होता तसाच आजही आहे. इस्लामच्या उदयकाळी जगाची नैतिक तसेच धार्मिक अवस्था त्याचप्रमाणे अधःपतीत होती, जशी वर्तमानकाळाची दृष्टीस पडते.
Copyright © 2015 Islamdarshan. All Rights Reserved. [Best viewed in IE 10+, Firefox 20+, Chrome , Safari5+, Opera12+ ]