Islam Darshan

बहुसंख्याकांची जबाबदारी

Published : Saturday, Apr 16, 2016

आमच्या बहुसंख्यांक बंधूना असे म्हणणे कदाचित व्यर्थ ठरेल की ईश्वराने हा देश यासाठी तुमच्या स्वाधीन केला आहे की तुम्ही काय कर्तृत्व करुन दाखविता. तुमचा तर असा समज आहे, की हा महान देश तुमच्या बलिदानांच्या फलस्वरुप तुम्हाला लाभला आहे. तुम्ही तसेच समजत राहा परंतु थोडेसे थांबून हा विचार करा की स्वतंत्र व शासक लोकसमुदायाची जबाबदारी काय असते? त्यांच्यात कोणते गुण असले पाहिजे? एखाद्या शासकवर्गात सर्वप्रथम आणि सर्वात महत्त्वाचा गुण जो असायला हवा तो औदार्याचा. या मूलभूत गुणांशिवाय वीरता व साहस निर्माण होऊ शकत नाही, जो शासन करण्यासाठी अत्यावश्यक आहे आणि त्यांच्या अभावी कोणताही लोकसमुदाय आजवर कधी विजय मिळवू शकला नाही की श्रेष्ठ राहू शकला नाही. त्याचप्रमाणे सत्तेची नशाही तो पचवू शकलेला नाही. तुम्ही मोठी अनुकंपा दाखवून व तुमच्या गरजांच्या मसलतीनुसार अल्पसंख्याकांना शासनात सहभाग दिल्याचे दाखवित आहात, परंतु प्रत्यक्षात आणि व्यवहारात मात्र तुम्हीच शासकपदावर आहात. म्हणून या देशात वसणार्या अन्य लोकसमुहांपेक्षा तुमची जबाबदारी अधिक मोठी आहे.

बहुसंख्यांक असणे ही काही कमालीची गोष्ट नाही. ज्या गुणांमुळे एखाद्या लोकसमूहला आदर व बल प्राप्त होते, ते गुण आपल्यात निर्माण करणे हे वास्तविकतः अधिक भूषणावह आहे. आपण जरा आपल्या अंतरंगात डोकावून पाहावे की ते गुण व वैशिष्ट्ये तुमच्यात आहेत काय? जर असलेच तर अल्पसंख्याकच काय पण जगातील मोठमोठ्या शक्तीही तुमच्याशी टक्कर घेऊन नष्ट होऊन जातील. यासाठी ईश्वराचे आभर मानायला हवेत. पण जर हे भांडवल तुमच्यापाशी नसेल, तर सर्वाधिक चिता करण्याचा विषय हाच आहे. जातीसमूहांना विजयी करण्यास आवश्यक असणारे हे हत्यार तुम्हाला अमेरिका देणार नाही की अन्य कोणीही देणार नाही. ते हत्यार तर तुम्हाला तुमच्या अंतःकरणाच्या मुशीत ओतूनच निर्माण करावे लागेल.

आपण नवनिर्मिती युगातून जात आहोत. अशा प्रसंगी अल्पसंख्याकांना ठेचून काढण्यात आणि बलहीनांना दाबून ठेवण्यात मोठे शौर्य नाही. उलट एक यथोचित दृष्टिकोन बाळगून व औदार्याचे व सहिष्णुतेचे गुण आपल्यात निर्माण करुन आपल्या जातीसमुदायाची उचित जडणघडण करावी. आपल्यात अशी सहृदयता निर्माण करावी की अत्याचारपीडित लोकांनी तुमचा आश्रय शोधावा. प्रामाणिकपणा, प्रांजळपणा व सत्यप्रियतेचे असे गुण आपल्यात उत्पन्न करावेत की परजातीचे लोकही तुम्हावर प्रेम करु लागावेत. तुमच्यात मोठमोठ्या सच्छील व उच्च नीतिचारित्र्याचे लोक नक्कीच आहेत. ही गोष्ट तोंडपूजा म्हणून केवळ देखाव्यासाठी सांगितली जात नाही. प्रत्यक्षात अशी माणसे अस्तित्वात आहेत. पंरतु माफ करा! तुमचे सामूहिकव्यवहार व वागणूक जी समोर दिसत आहे, ती वेगळीच आहे. ज्या जाती तुमच्यात हजारो वर्षापासून मिसळल्या आहेत, त्यांनाही तुमच्या व्यवहाराचा उबग येऊन, तुमच्यापासून हळूहळू तुटत आहेत. तुमचा असा व्यवहार पाहून एका विचारवंताने म्हटले आहे, ‘‘त्यांना ईश्वराने सर्व काही दिले आहे, परंतु विशाल हृदय, विशाल दृष्टी आणि उच्च धैर्य दिले नाही.’’ काल्पनिक कुशंकेचा वास लागल्याबरोबर तुमची संवेदनशीलता आवश्यकतेपेक्षा अधिक वाढते आणि इतरांना असे म्हणण्याचा अवसर मिळतो की जगात हाच एक असा बहुसंख्यांक जातीसमुदाय आहे, ज्यांना अल्पसंख्यांकांकडून धोक्याची जाणीव होत आहे. ज्या प्राचीन संस्कृतीचे तुम्ही पुनरुज्जीवन करु इच्छिता, त्या संस्कृतीमध्ये निर्बलांना ठेचलेच जाते, त्यांना बंधुभावाने मिठी मारली जात नाही? अहिसा, प्रेम व शांती-सलोखा ही वैशिष्ट्ये असलेली तुमची प्राचीन संस्कृती लाठ्यांनी व बंदुकीच्या गोळ्यांनीच पसरते? तुम्हाला ज्यांचा अभिमान वाटतो ते महान वीरपुरुष व योध्दे, असे भयभीत होऊनच राहात होते? आमच्या माहितीनुसार तर त्यांचे तत्त्व असे होते की ‘झुकलेल्या शिरांवर व दुर्बल शरीरावर जी तलवार उठते, ती वीरांच्या वर्तनाने व व्यवहाराने तुमचा जो परिचय तुम्ही करुन देत आहात, तो तुमच्या उज्वल संस्कृतीचा खराखुरा परिचय आहे? जरा हाच विचार करा. संपूर्ण देशाला एकात्म करण्याचे स्वप्न तुम्ही तुमच्या हातांनी विखुरत आहात, हे चांगले लक्षात घ्या. तुमच्या भाल्याच्या टोकाने अनेक निद्रिस्त माणसे जागी होतील आणि राष्ट्रीय एकात्मतेचे तुमचे स्वप्न उद्ध्वस्त करुन सोडतील. तुम्हाला मोठेपणाच हवा असेल, तर त्यासाठी केवळ बहुसंख्य असणेच पुरेसे नाही. त्यासाठी विशाल हृदयाची व प्रचंड धैर्याची आवश्यकता आहे. क्षमाशीलतेचे धैर्य नसू दे, कमीतकमी न्यायशक्ती तरी स्वतःमध्ये उत्पन्न करा.

अल्पसंख्यांकांना मारून व ठार करुन त्यांना संपवून टाकण्याची तुमच्या मनात सुप्त इच्छा असेल आणि देशात स्मशान शांतता निर्माण करावयाची असेल, तर मात्र आम्हाला काहीही म्हणायचे नाही. तेही करुन पाहा.

संबंधित लेख

  • माननीय अम्मार बिन यासिर तय्यबुल मुतय्यिब(र.)

    आदरणीय प्रेषित मुहम्मद(स.) यांच्या दरबारी एकदा माननीय अली(र.)हजर होते. एवढ्यात एक अत्यंत देखणी देहयष्टी, रुंद आणि उंच शरीर, सुंदर आणि बोलके डोळे असलेला एक तरुण आत येण्याची परवानगी मागत होता. त्यांचा आवाज ऐकून आदरणीय प्रेषित मुहम्मद(स.) म्हणाले,
  • जातीय दंगली व आपली जबाबदारी

    देशात जातीय दंगलींचे जे चक्र चालू आहे, ते तत्कालिक आहे असे वाटत होते. देशाला स्वातंत्र्य मिळवून देण्याच्या प्रयत्नात ज्या जाती परस्पराविरुध्द उभ्या टाकल्या होत्या, त्यांच्या भावनांचा तो तात्कालिक उद्रेक आहे आणि काळ लोटल्याबरोबरच तो उद्रेकही थंड होईल, असे वाटत होते. तसे घडले नाही. ही एक दुःखद गोष्ट आहे. जातीय दंगलींचे चक्र सतत चालू राहिले. आता या दंगलींचे स्वरुप असे झाले आहे, की पोलीस बळ आणि पुढार्यांची आवाहने, त्यांचे निवारण करण्यास अपुरे पडत आहेत, किबहुना ही समस्या इतकी संवेदनशील व गांभीर्याची बनली आहे की, ज्या लोकांना त्यांची कटुता व असहनीयता जाणवते, त्यांच्यासाठी हे आवश्यक झाले आहे की त्यांनी केवळ आवाहने करण्यापुरते व आवाहने ऐकण्यापुरते मर्यादित राहू नये.
Copyright © 2015 Islamdarshan. All Rights Reserved. [Best viewed in IE 10+, Firefox 20+, Chrome , Safari5+, Opera12+ ]