Islam Darshan

राजकारण धर्मकारणाचा अविभाज्य अंग

Published : Saturday, Apr 16, 2016

सार्वभौमत्व हा अल्लाहचा मौलिक विशेष गुण आहे आणि तो मनुष्याच्या राजकीय जीवनाचा मूलाधार सूचित करतो की अल्लाहच्या सार्वभौमत्वात कोणी दुसरा भागीदार नाही. हा या सत्याचा दाखला आहे की मनुष्याचे राजकीय जीवन धर्माच्या कक्षेतील आहे. धर्मापासून राजकारणाला वेगळे यामुळेच करणे अशक्य आहे. आपण जर धर्म आणि राजकारण वेगवेगळे ठरविले तर अल्लाहच्या सार्वभौमत्वाला काही अर्थ राहात नाही. दिव्य प्रकटनात राजकीय तत्त्वांचा समावेश आहे, तसेच इस्लामची एक परिपूर्ण राजकीय व्यवस्था आहे. धर्म आणि राजकारणाची फारकत करणे इस्लामविरोधी आहे. राजकीय व्यवस्थेविना खऱ्या आणि पूर्ण इस्लामची कल्पना करणेसुध्दा अशक्य आहे. आपण सदृढ माणसाची प्रतिमा डोळ्यांपुढे उभी करताना त्याला पूर्ण रूपात पाहतो, त्याच्या शरीराचे दोन अवयव वेगळेवेगळे करून नव्हे.

वरील विवेचनावरून हे स्पष्ट झाले की सार्वभौम सत्ते (राजकीय सत्ता) विना धर्माच्या अनेक आदेशांचे पालन होऊच शकत नाही. आणि आपण हेसुध्दा पाहिले आहे की इस्लामच्या एखाद्या भागाचे पालन करून इतर भागांकडे दुर्लक्ष करणे गैरइस्लामी कृत्य आणि महापाप आहे. काय याचा अर्थ असा होत नाही की राजनीती इस्लाम धर्माचा अंगभूत आणि अविभाजित भाग आहे? राजनीती राजकारणात तेव्हाच महत्त्वपूर्ण ठरते जेव्हा मानवी जीवन आणि इस्लामच्या आदेशांची उपयुक्तता राजकीय सत्तेवरच अवलंबून असते.

जेव्हा आपण इस्लाम धर्मात राजकारणाचे महत्त्व आणि त्याच्या कार्यक्षेत्राबद्दल माहिती करून घेतो तेव्हा माननीय उमर (र.) यांच्या त्या कथनातील सत्यतेची आपणास जाणीव होते. ते म्हणतात, ‘‘इस्लामचे जमातविना (समाज) आणि राजकारण म्हणजेच समाजकारणविना अस्तित्व शक्य नाही आणि इस्लामी राष्ट्रा (जमात) चे अस्तित्व नेता (अमीर) विना अशक्य आहे.’’

काब अलअहबार (र.) यांनी वरील सत्यवचन स्पष्ट करताना सांगितले,

‘‘इस्लाम, राज्यशासन आणि प्रजा ही एका तंबूसारखी आहे. इस्लाम तंबू आहे, खांब राज्यशासन आहे आणि खुंटी प्रजा आहे. दोघाव्यतिरिक्त एक त्याच्या स्थितीत व्यवस्थित राहूच शकत नाही.’’ (अल फरिद, खंड - १)

अशा प्रकारे इस्लामला जर राजकारणापासून आणि राज्य शासनापासून वेगळे केले तर शिल्लक राहते ते इस्लामचे विद्रुप आणि बनावटी स्वरुप! अल्लाहने अवतरित केलेला इस्लाम अजिबात शिल्लक राहात नाही. शिल्लक राहात नाही तो इस्लाम जो कुरआन बरहुकूम आहे! शिल्लक राहात नाही तो इस्लाम ज्याला प्रेषित मुहम्मद (स.) यांनी आपल्या आचरणात आणून आदर्श निर्माण केला होता. इस्लाम त्याच्या मूळ आणि खऱ्या स्वरुपात तेव्हाच पाहावयास मिळेल जेव्हा सार्वभौम राज्यसत्ता त्याच्या पाठीमागे असेल.

इस्लामचे दुसरे क्रांतिकारक स्वाभाविक गुणवैशिष्ट्य आहे त्याचे राजकीय सत्तेविषयीचे धोरण. इस्लामला राज्यसत्ता म्हणजे जगात मिळालेले फळ आहे असे मान्य नाही, तर धार्मिक कृत्य आहे अशी इस्लामची मान्यता आहे. राजकारण हे तिरस्कार आणि घृणा करण्यासारखे अथवा राजकाराणापासून अलिप्त राहाणे इस्लामला मान्य नाही. राजकारण एक हवीहवीशी व आवडीची आणि जवळची गोष्ट आहे. इस्लाम राजकारणाशी संबंध तोडत नाही तर इस्लामला राज्यसत्ता प्राप्त करण्याची प्रखर इच्छा असते. जोपर्यंत राज्यसत्ता आपल्या हातात नाही तोपर्यंत इस्लाम आपले अस्तित्व दाखवू शकत नाही. अशा प्रकारे इस्लाम आणि राजसत्तेचे अतुट नाते आहे.

संबंधित लेख

  • सत्याच्या आवरणात असत्य

    अल्लाहने मनुष्याची निर्मिती इतक्या उत्तमरीत्या केली आहे की त्याला ईश चमत्कारच मानायला हवे. म्हणूनच तो सैतानाच्या उघड उघड बहकावण्याच्या प्रयत्नाला सहज बळी पडत नाही. सैतान नाईलाजास्तव उपद्रव निर्माण करण्याच्या दुष्ट हेतूने कल्याणकारी स्वरुप धारण करून मानवाची दिशाभूल करण्याचा प्रयत्न करतो. स्वर्गात(जन्नतमध्ये) असताना आदम(अ.) यांना ‘‘स्वर्गातून बाहेर पडण्याकरिता अल्लाहची अवज्ञा करा.’’ असा उघड सल्ला न देता ‘‘चला मी तुम्हाला असा वृक्ष दाखवितो ज्यास अमरत्व व अंतहीन शाहीवैभव प्राप्त आहे.’’ असे सांगून फसविले.
  • प्रेषित मुहम्मद (स.) यांचा ‘तायफ’चा प्रचार दौरा

    आदरणीय प्रेषित मुहम्मद(स) हे एकेदिवशी भल्या पहाटेच घरून निघाले आणि सुख व शांतीचा ईश्वरी संदेश देण्यासाठी गल्लोगल्ली फिरले. पूर्ण दिवस पायपीट करूनही एकही व्यक्ती प्रेषितांचा संदेश स्वीकारण्यास तयार झाला नाही. प्रेषित दिसताच त्यांच्याशी गुंडगिरी करणे व टवाळखोरी करणे, अशी योजनाच विरोधकांनी तयार केली होती. ज्यांच्या कल्याण व भलाईसाठी प्रेषित अहोरात्र झटत होते, तेच लोक स्वतःच्या कल्याणापासून दूर पळत होते. प्रेषित मुहम्मद(स) सायंकाळी खूप व्यथित झाले.
Copyright © 2015 Islamdarshan. All Rights Reserved. [Best viewed in IE 10+, Firefox 20+, Chrome , Safari5+, Opera12+ ]